"Yaka Kolyeler"

 

Kış mevsiminin uzunluğu, gelip de gidemeyişi ister istemez seni poponun üstüne oturtuyor. Ne kadar gezip görme arzusunda olsan da, ılık bir havada arkadaşlarla kadeh tokuşturmanın tadını hiçbir şeyde bulamasan da ne yapalım işte "Kış" mevsimi...

Ben de bir süredir yaka kolyelere taktım kafayı.. Yaptım ettim ve bitirdim. Daha yapmayı  da pek düşünmem... Aynı şeyden üst üste yapmak bana iyi gelmez. Sevgiler, hürmetler efenim...

...

 2012 cingılbess ruhunu halan bulamayanlar size sesleniyorum;

Söndürdünüz lan içimde ki noeli, sevinci... Herkes de bir uyuşukluk, herkes de bir ...'lık...

Tamam bende beklemiyorum artık yeni yılı falan. Halimize sonsuz şükür o ayrı; amma bu demek değil ki daha güzel şeylere niyetlenilmesin, beklenmesin... 

El kadar bir ağacım var benim. Can sıkıntısıyla yaptığım keçe süsler ancak doldurur zaten... O da bana yeter.

 

"yumyum"

 

Musti'ye yumurtayı bir hafta daha kakalayabilmenin yolu sanırım :)) Bu arada havalar düzelmeye mi başladı ne? Ne hoş... Ne hoş... 

Artık gece hava durumunu öğrenmeden yatmıyorum inanın. Günde en az iki kere de internetten bakıyorum. Bu hafta için buralarda güneş gördük, inanamadık. 

Karanlık havalar az daha devam ederse sanırım antidepresan durumlarına dalış olacak. Bir tek ben değilim de mi böyle olan? 

Kime kısmetse artık...

 

Ben bu bebek kapı süslerini yapmaya karar verdiğimde etrefımda iki hamile arkadaşım vardı. Kapı süslerini bitirdiğim bugün itibariyle birinin bebeği bir yaşına girecek.

Öbürünü hiç yazmayayım daha iyi. Bu defa yavaşlığımdan bana bile fenalık gelmiş durumda. Umarım yakın tarihte birilerinin işine yarar.

En eğlencelisi de bunları yapmak  oldu. Renkli şeyler bana terapi oluyor, aşikar. Sevgiyle, hürmetle efenimm...

 

Hande-Selçuk

 

Haftasonu evlenecek olan Hande ve Selçuk'un yanında olamasak da daimi bir mutluluk içinde yaşamalarını diliyoruz ailece. Hayatlarında yepyeni bir dönem başlayacak ikisinin de.

Bu yeni zamanın onlar için  bir karnaval

kadar renkli geçmesi dileğiyle.

 

Yamsuruk yumsuruk kurabiyeleri arkaya sakladıysak da:) yardımları için her zaman ki gibi Sophie' me teşekkürü bir borç bilirim.
 

 

dikiş bilenler bu fotoğrafa bakmasın

Hayatımda elime iğne ipliği ilk olarak yirmisekiz yaşımda aldım. Yani bir buçuk yıl önce. Ondan evvel tek bir düğmeyi dahi dikemezdim. İnanın abartmıyorum. Annem aslında bilir biraz biraz. Ama çalışan bir hatun olmasından velhasıl ne vakit buldu öğretmeye ne de gerek. Allah'tan hayatımın kadını vardı yanımda da öğrendiğim az buçuk şeyleri de ondan kapmışım. Neyse...

Şimdi elim alışmaya çalışırken iğneye ipliğe; azdan çoktan bir şeyler olsun benim de elimde dedim. İşte tam da şu yukarıda ki aceminin de fenası iğne yastıklarıyla başladım. Aslında Sophie ile bayağı bir şeyler çıkıyor elimizden. Belki yavaş yavaş gelir devamı.

Görüyorum güzel güzel blogları; bazen içim açılıyor,bazen de kıskançlığım artıyor. Niye benim de elimden gelmiyor bu işler diyorum. Gavur bloglar ayrı bir derya deniz. Maaşallah yurdum blogları da gayet iyi bu konuda. Özellikle işlerini iyi takip ettiğim birkaç kişi var ki süperler.

Benim bu acemi işleri çıkarma nedenim ise; bunların gerçekten işe yaramalarını istemem. Hele bir bitsin hepsi. Ya çok güvendiğim bir dernek ya da vakıfa vereceğim; kermeslerinde satabilirler. Ya da kendim bu iş için satıp sonucu teslim edeceğim. Türkiye'da az da olsa çok iyi çalışan birkaç vakıf var. Bunlardan birin de karar kılacağız artık.

el yapımına devam...

Bu da Selin'in yastığı. Benim bir de selocanım vardır.

Güldüğüm, güldürdüğüm...Şimdi uzaklarda bayağı bir zamandır.

Bu da onun lila koltuklarına gitsin dedim. Görüşmek üzere, hoş kalın, hoşça kalın.

 

kıvanç aras

Bugün bir bebek doğdu... Bugün Kıvanç Aras doğdu... İsminin ve yaşamanın hakkını verecek kadar güzel bir hayat sürmesi dileğiyle.Sağlıklı, mutlu ve onurlu bir insan olması dileğiyle.

 Soyunun geldiği aileden hiçbirinin insanları sevmediğini görmediğim bu evladın da insanları çok sevmesi dileğiyle...